نقش ایمنی در صنعت

آیین نامه ایمنی در آزمایشگاه
نویسنده : محمد میلاد ناظران - ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٤ فروردین ۱۳۸۸
 

هودهای بیولوژیک

یکی از اساسی ترین وسایل حفاظتی آزمایشگاه های بیولوژیک برای انجام آزمایشات می باشد.

الکتروفورز

وسیله ای است که برای جداسازی اجزای تشکیل دهنده پروتئین وتعیین مقدار آنها براساس جریان الکتریکی مورد استفاده قرار می گیرد.

سانتریفوژ

دستگاهی است که به وسیله نیروی چرخشی دورانی الکتروموتور و براساس استفاده از نیروی گریز از مرکز باعث ته نشین شدن مواد مختلف یک مخلوط یا محلول آزمایشگاهی براساس اختلاف جرمشان میشود.

 

اولتراسانتریفوژ

نوعی از سانتریفوژ با سرعت بسیار بالا می باشد که برای تفکیک مواد تشکیل دهنده سلولی کاربرد دارند وهمگی دارای یخچال وسیستم خلاء می باشند.

 

اتوکلاو

دستگاهی است که برای استریل نمودن تجهیزات آزمایشگاهی ، وسایل پزشکی وابزارهای استفاده شده  برای کشت میکروبی کاربرد دارد. اتوکلاوها در درجه حرارت بالای 100 درجه سانتیگراد ودرمحفظه ای بسته به تولید بخار از آب می پردازند.

لامپ  UV 

این لامپ جهت استریل نمودن سطوح میزها و هود وفضای آزمایشگا ه های میکروبیولوژی کاربرد دارد و طیف نور آن دارای محدوده 400-190 نانومتر

کابینت  UV 

به منظور استفاده از خاصیت تخریب کنندگی اشعه ماوراء بنفش، لامپ UV  در داخل محفظه کابینت UV قرار دارد و درآزمایشگاه های شیمی و بیولوژیک کاربرد دارد.

سیستم خلاء

جهت مکش ( ساکشن ) از این سیستم استفاده می گردد و درآزمایشگاه مصارف محدودی دارد.

لیوفیلیزر

وسیله ای است که جهت خشک نمودن فرآورده های بیولوژیک مانند سرم، واکسن، دارو وغیره تحت شرایط خلاء بالا وسرما  به منظور نگهداری طولانی مدت وجلوگیری از آلودگی کاربرد دارد.

میکسر ( مخلوط کن)

وسیله ای است که برای مخلوط نمودن انواع مواد کاربرد دارد.

مایکروویو

دستگاهی است که با استفاده از انرژی امواج مایکروویو باعث گرم شدن وذوب ماده مورد نظر مانند ژل، آگار وغیره می شود.

لوله های مکنده

لوله های مخصوص که جهت تخلیه در خلاء با فشار بالا کاربرد دارد.

 

فصل دوم :‌ ساختمان وانبار آزمایشگاه

ماده1.                 اتاق ها و محل کار آزمایشگاهی، باید حداقل 3 متر از کف تا سقف ارتفاع داشته و فضای مفید باید برای هر نفر از 12 متر مکعب کمتر نباشد.

تبصره:در آزمایشگاههایی که ارتفاع هر طبقه از 4متر بیشتر باشد برای محاسبه حجم لازم فقط تا ارتفاع 4متر منظور می گردد.

ماده2.           در فضای آزمایشگاه نصب تجهیزات و یا قرار دادن اشیاء و محصولات نباید مزاحمتی برای عبور و مرور کارکنان ایجاد نماید و در اطراف هر دستگاه باید فضای کافی برای انجام آزمایش، نظافت و در صورت لزوم اصلاحات و تعمیرات منظور شود.

ماده3.           کف اتاق ها و قسمت هایی که محل عبور یا حمل و نقل مواد است باید صاف و هموار بوده و عاری از حفره و سوراخ، برآمدگی ناشی از پوشش بی تناسب مجاری، پیچ و مهره و لوله، دریچه یا برجستگی و هرگونه مانعی که ممکن است موجب گیر کردن و یا لغزیدن اشخاص شود،  باشد.

ماده4.           کف، دیوار و سقف آزمایشگاه و انبار باید قابل شست‌و‌شو بوده و در موارد ریخته شدن مایعات باید کف دارای شیب کافی باشد تا مواد به طرف مجاری فاضلاب هدایت گردد.

ماده5.                جنس لوله های فاضلاب آزمایشگاهی باید از نوع مقاوم در برابر اسید ها و بازها باشد.

ماده6.                دیوار اتاق های آزمایشگاهی باید حداقل از کف تا ارتفاع 60/1 متر قابل شست‌و شو بوده و از نفوذ آب و رطوبت جلوگیری کند.

ماده7.                در احداث ساختمان آزمایشگاه شرایط  جوی و اقلیمی مد نظر قرار گیرد و از مصالح نسوز و ضد حریق استفاده شود.

ماده8.           برای هر اتاق حداقل دو در خروجی تعبیه شود و درها به طرف بیرو ن اتاق باز شده و به طور اتوماتیک بسته گردد، بدون منفذ باشد و در هنگام کار کارکنان قفل نگردد.

ماده9.           تهویه محل کار در هر حالت باید طوری باشد که کارکنان آزمایشگاه همیشه هوای سالم تنفس نمایند و همواره آلاینده های شیمیایی به طور موثر به خارج از محیط هدایت شوند.

ماده10.               شرایط جوی و نور در انبار و آزمایشگاه باید متناسب با نوع فعالیت و مواد آن بوده و مجهز به روشنایی اضطراری باشند.

ماده11.              پلکان، نردبان و نرده‌های حفاظتی در ساختمان آزمایشگاه و انبار می بایست براساس آیین نامه های حفاظت و بهداشت کار احداث گردد.

ماده12.             دستگاه‌های شست‌و‌شوی خودکار اضطراری برای چشم، دست و بدن باید در دسترس کارکنان قرارگیرد.

ماده13.            درهای آزمایشگاه و انبار باید دارای قفل و کلید مجزا بوده و فقط افراد صلاحیت دار مجاز به ورود باشند.

ماده14.            در هر آزمایشگاه و انبار باید لوازم اعلام و اطفای حریق سیار و ثابت متناسب با نوع کار نصب گردد.

ماده15.             لوازم آتش نشانی و کمک های اولیه در محل ‌های مناسب، مشخص و در دسترس کارکنان نصب گردد.

ماده16.             کلیه آزمایشگاه‌ها باید دارای وسایل و تجهیزات کافی جهت پیشگیری و مبارزه با آتش سوزی بوده ودر تمام ساعات شبانه روز، اشخاصی که از آموزش لازم برخوردار بوده و به طریقه صحیح کاربرد وسایل و تجهیزات مربوطه آشنا می‌باشند، در آزمایشگاه حضور یابند. ضمناً کارکنان آزمایشگاه نیز باید آموزش‌های لازم اطفای حریق را دیده باشند.

ماده17.            در واحدهایی که مرکز آتش نشانی و اورژانس وجود دارد آزمایشگاه و انبار باید وسیله ارتباطی مانند یک تلفن اضطراری مستقیم با مرکز مزبور را در  اختیار داشته باشند.

ماده18.            نصب یک نقشه یا طرح (Floor Plan) در آزمایشگاه که به طور واضح و آشکار شامل موارد زیر باشد، ضروری است:  نقشه فیزیکی اتاق، راهروها و مسیرهای ورودی و خروجی.
ابعاد اتاق ها، محل ورود و خروج‌های اضطراری محل تجهیزات و لوازم ایمنی و آتش نشانی و جعبه کمک های اولیه‌، تلفن اضطراری و ... ، محل تهویه‌، سیستم‌های گرمایشی و سرمایشی محل نگهداری مواد شیمیایی و خطرناک.

ماده19.         شبکه های تأسیساتی آزمایشگاه شامل آب، گاز، فاضلاب و برق به شکلی طراحی شده باشند که دارای بالاترین ضریب ایمنی باشند. ضمناً نقشه‌های تأسیساتی مربوطه در محل مناسبی نگهداری شود.

ماده20.             سیم کشی برق حتی الامکان ساده و کلیه سیم‌های برق به طور مناسب عایق و در کانال قرار گرفته و تعقیب مسیر آن آسان و دارای نقشه باشد.

ماده21.             در کلیه آزمایشگاه ها باید رختکن و سرویس بهداشتی در محل مناسب وجود داشته باشد.

ماده22.            محل خوردن و آشامیدن باید خارج از محیط آزمایشگاه باشد .

ماده23.           ساختمان آزمایشگاه باید به صورتی مناسب از فضای اداری تفکیک شده باشد.

ماده24.           تجهیزات محافظت از تابش اشعه خورشید باید در قسمت خارجی پنجره نصب گردد.

ماده25.        اگر آزمایشگاه دارای پنجره‌هایی است که باز می‌شوند یا دارای سایر منافذ می‌باشد، باید برای جلوگیری از نفوذ آب، گردوغبار و سایر عوامل جوی ، مجهز به حفاظی مناسب بوده و لبه پنجره‌ها نیز درای شیب مناسب باشد.

ماده26.            کف، دیوار و سقف آزمایشگاه باید قابل شست‌وشو بوده و الزاماً بدون زاویه و در مقابل مواد شیمیایی و ضد عفونی کننده ها مقاوم باشد.

ماده27.           درها باید دارای سطوحی صاف، غیر جاذب، قابل شست‌و‌شو و مقاوم در برابر مواد شیمیایی باشند.

ماده28.        میزهای کار آزمایشگاهی باید از وسعت مناسب برخوردار بوده و مجهز به شیر خلاء ، شیرگاز، شیر هوا، شیر آب (سرد و گرم)، فاضلاب و پریزبرق ایمن باشند.

ماده29.            سطوح میز کار آزمایشگاهی باید قابل شست‌وشو، یکپارچه و مقاوم به مواد شیمیایی و حرارت باشند.

ماده30.            شست‌وشوی روپوش‌های آزمایشگاهی باید در محل کار انجام گیرد.

ماده31.            آزمایشگاه بیولوژیک باید مجهز به سیستم شستشوی اتوماتیک دست باشد  ونزدیک در خروجی آزمایشگاه تعبیه گردد.

ماده32.        ساختمان و طبقات نگهدارنده در انبارهای مواد شیمیایی باید از مصالح نسوز و مقاوم ساخته شود و انبار جداگانه‌ای به مواد شیمیایی قابل اشتعال و انفجار اختصاص یابد.

ماده33.           آزمایشگاه و انبار باید مجهز به تجهیزات تهویه عمومی و در صورت لزوم تهویه موضعی ضد جرقه باشد.

ماده34.           انبار آزمایشگاه باید کمترین در و پنجره را داشته و در صورت لزوم از پنجره با شیشه مات و مقاوم در برابر شکستگی استفاده شود.

ماده35.           کف انبار بایست صاف و بالاتر از سطح زمین اطراف آن بوده و لغزنده نباشد.

ماده36.           انبار و آزمایشگاه باید ضمن دسترسی آسان، مجزا باشند تا از انتقال خطرات احتمالی به یکدیگر جلوگیری به عمل آید.

ماده37.           قفسه بندی و نحوه چیدمان باید به گونه ای باشد که فضای مناسب جهت دسترسی آسان و حمل و نقل ایمن فراهم گردد.

ماده38.           سیستم الکتریکی می‌بایست ضد جرقه در نظر گرفته شود و حتماً مجهز به سیستم اتصال به زمین باشد.

ماده39.            محل استقرار کارکنان انبار باید در محلی مناسب و مشرف به انبار و مجزا از محوطه انبار باشد.

فصل سوم : خطرات فیزیکی

ماده40.               هنگام کار با تجهیزات گرما زا و اجسام داغ باید همواره از ابزار و پوشش مناسب و مقاوم در برابر گرما استفاده گردد.

ماده41.               برای کار طولانی مدت در محیط های سرد باید از پوشش های مناسب و گرم استفاده گردد.

ماده42.              در کار با تجهیزات سرمازا و اجسام سرد همواره می بایست از دستکش های عایق به منظور حفاظت از دستها و بازوها استفاده گردد.

ماده43.             هنگام کار با نیتروژن مایع همواره  از پوشش های حفاظتی از قبیل دستکش ، حفاظ و چکمه مناسب استفاده گردد.

ماده44.         به منظور پیشگیری از صدمات ناشی از سرما ، درهای ورود و خروج سردخانه ها باید به اهرمهایی که از داخل قابلیت باز شدن دارند مجهز شوند.

ماده45.              کلیه تجهیزات سرمازا و سردخانه ها باید به سیستم های هشدار دهنده دستی واتوماتیک مجهز باشند.

ماده46.              به منظور کار در محیط هایی که سرو صدای بالاتر از حد مجاز دارند باید از گوش های مناسب حفاظتی استفاده گردد.

ماده47.             دستگاه هایی که سر و صدای زیادی ایجاد می کنند همواره باید توسط عایق صوتی مناسب مهار گردند.

ماده48.             تنظیم ، نگهداری و سرویس مستمر دستگاه ها به منظور جلوگیری از تشدید سر و صدا در محیط الزامی است.

ماده49.              تجهیزات و لوازمی که به سیستم خلاء متصل هستند برای جلوگیری از پرتاب شدن باید به نحو صحیح مهر گردند.

ماده50.          در آزمایشگاه هایی که با مواد رادیواکتیو کار می کنند رعایت کلیه موازین و مقررات انتشار یافته از سوی سازمان انرژی اتمی ایران ضروری می باشد.

ماده51.          کلیه افرادی که به نوعی در معرض تشعشعات زیان آور میباشند باید همواره به وسایل حفاظت فردی متناسب با نوع اشعه و فیلم بج مجهز گردند.

ماده52.              جهت کاهش مواجهه با موارد رادیواکتیو در آزمایشگاه ها باید از تکنیکهای علمی و عملی مناسب استفاده گردد.

ماده53.              انبارداری ، حمل و نقل و دفع ضایعات مواد رادیواکتیو باید ایمن بوده و از بروز هرگونه انتشار جلوگیری گردد.

ماده54.              در محل هایی که از مواد رادیواکتیو استفاده می گرددنصب علائم هشدار دهنده الزامی است.

ماده55.              انبارداری ، حمل و نقل و دفع ضایعات موارد رادیواکتیو باید ایمن بوده و از بروز هرگونه انتشار جلوگیری گردد.

ماده56.              در محل هایی که از مواد رادیواکتیو استفاده می گردد نصب علائم هشدار دهنده الزامی است.

ماده57.              به هنگام استفاده از لیزر ، باید از وسایل حفاظتی چشم و پوست متناسب با نوع لیزر و انرژی آن استفاده شود.

ماده58.              دسترسی به آزمایشگاه ها مخصوصاً در زمان کار با لیزر باید محدود گردد.

ماده59.          در هنگام کار با لیزر بایستی برای کلیه خطرات الکتریکی ، انفجار ، اتش سوزی ، خطرات ناشی از کار با گازهای فشرده ، مایعات برودتی ، فیوم های سمی و موارد رادیواکتیویته تدابیری اتخاذ گردد.

ماده60.               بازدید از اجزاء مختلف دستگاه ها از جمله میکرو ویو به لحاظ حصول اطمینان از نظر عدم نشتی الزامی است.

ماده61.               هنگام کار در محیط آزمایشگاه باید حتماً لامپ UV خاموش باشد.

ماده62.              کلیه تجهیزات برقی سیار و ثابت باید به نحو مناسب به سیستم اتصال به زمین مجهز گردند.

ماده63.              کلیه ادوات و ابزار انتقال برق نظیر کابل ها و اتصالات مربوطه باید سالم و پوشش عایق داشته باشد.

ماده64.              حتی الامکان سعی شود از سیم های رابط برای انتقال برق استفاده نگردد.

ماده65.              تجهیزات معیوب با علائم هشدار دهنده مشخص گردیده و توسط افراد آگاه و متخصص رفع نقص شود.

ماده66.              ماده 67 : در محیط های مرطوب به جز و وسایل الکتریکی ضد آب استفاده از دیگر وسایل الکتریکی ممنوع می باشد.

ماده67.              در محل هایی که احتمال وجود گازهای قابل اشتعال و انفجار وجود دارد استفاده از ادوات برقی ضد جرقه الزامی است.

ماده68.         کلیه تابلو های برق باید در محل مناسب استقرار یافته و مجهز به کفپوش عایق در پیرامون آن باشد و در مواقع اضطراری فقط توسط افراد ذیصلاح کنترل گردد.

ماده69.               در آتش سوزی های ناشی از برق فقط از دی اکسید کربن (CO2) و یا خاموش کننده های شیمیایی خشک استفاده گردد.

ماده70.               سیلندرهای گاز اعم از پر یا خالی باید در محل مناسب وبه حالت عموی با استفاده از تسمه ، زنجیر یا بست به طور ایمن مهار گردند.

ماده71.               به هنگام جابجایی سیلندرهای گاز باید رگلاتور از شیر جدا شده و توسط درپوش محافظت گردند.

ماده72.              برای حمل سیلندرهای گاز باید از چرخ دستی های مناسب استفاده گردد.

ماده73.             رنگ بدنه سیلندر گاز بایستی بر اساس استاندارد و متناسب با نوع گاز داخلی آن بوده و برچسب شناسایی نوع گاز روی آن نصب گردد.

 

 

 

ماده74.             کلیه کارکنان آزمایشگاه باید بر حسب نوع کار از مراقبت های پزشکی و واکسیناسیون برخوردار گردند.

ماده75.         در هر آزمایشگاه بیولوژیک باید یک کابینت مخصوص شامل ماده ضد عفونی کننده ، پنس ، حوله کاغذی ، سواپ، دستکش یکبار مصرف ، خاک انداز قابل اتوکلاو کردن ، ماسک ، پوشش کفش و لباس محافظ وجود داشته باشد.

ماده76.          ضایعات بیولوژیک باید در ظروف در دار مناسب جمع آوری ، برچسب گذاری و به نحو مناسب آلودگی زدایی گردیده و سریعاً از محیط آزمایشگاه خارج شده و تا زمان دفع در محل ایمن نگهداری گردد.

ماده77.             کلید لامپ UV باید در خارج از اتاق بوده ودارای لامپ هشدار دهنده جهت اطلاع از روشن بودن لامپ UV باشد.

ماده78.             حمل و نقل نمونه های بیولوژیک باید در ظروف ایمن و فاقد نشتی با برچسب مشخصات انجام گردد.

ماده79.              در محل دستشویی ها باید صابون ، مواد ضد عفونی کننده ، برس های مخصوص ناخن و حوله های یکبار مصرف فراهم گردد.

فصل چهارم : خطرات شیمیایی

ماده80.            کلیه مواد شیمیایی باید برچسب های اطلاعاتی لازم را داشته باشند.

ماده81.            اطلاعات ایمنی مواد (MSDS) برای کلیه مواد شیمیایی باید در دسترس باشد.

ماده82.           جابجایی و حمل و نقل مواد شیمیایی باید مطابق با دستور العمل ها انجام گیرد.

ماده83.           از انباشتن مواد شیمیایی مازاد در آزمایشگاه خودداری شود.

ماده84.           ظروف مواد شیمیایی باید در مکان هایی نگهداری گردد که احتمال برخور افراد با آن ها وجود نداشته باشد.

ماده85.           مواد شیمیایی باید دور از منابع حرارت و نور مستقیم خورشید قرار گیرند.

ماده86.           از قفسه بندی های ضد زنگ و مقاوم به مواد شیمیایی با لبه های حفاظتی و قدرت تحمل بار کافی با اتصالات مناسب استفاده گردد.

ماده87.       مواد قابل اشتعال و خورنده باید در کابینت های مخصوص ضد اشتعال و خوردگی و مجهز به سیستم تهویه مناسب و دور از مواد اکسید کننده نگهداری گردند.

ماده88.           اسیدهای اکسید کننده باید از اسیدهای آلی جداگانه نگهداری گردند.

ماده89.            اسید ها باید جدا از قلیاها - سیانیدها و سولفیدها نگهداری شوند.

ماده90.             قلیاها باید در جای خشک نگهداری گردند.

ماده91.             مواد واکنش پذیر باید دور از حرارت - ضربه و اصطکاک نگهداری شوند.

ماده92.            گازهای فشرده اکسید کننده و غیر اکسید کننده به طور مجزا نگهداری شوند.

ماده93.            مواد سمی در محل های مناسب و با تهویه موضعی نگهداری شوند.

ماده94.            مواد جامد غیر فرار و غیر واکنش پذیر در کابینت ها یا فقسه های باز لبه دار نگهداری گردند.

ماده95.            مایعات یا مواد خطرناک نباید در قفسه هایی که بالاتر از سطح چشم هستند،  نگهداری شوند.

ماده96.        جهت برخورد با ریختگی های شیمیایی باید دستور العمل خاصی وجود داشته و لوازم و تجهیزات لازم شامل پوشش های حفاظتی چشم - پوست و سیستم تنفسی - دستکش مقاوم به مواد شیمیایی - ماده جاذب یا خنثی کننده - کیسه پلاستیکی و جاروب و خاک انداز مناسب موجود باشد.

ماده97.        پسماندهای حلال های شیمیایی باید مطابق دستور العمل ها تفکیک و در ظروف مناسب و مقاوم به نشت و دارای برچسب مواد شیمیایی جمع آوری شده و دور از حرارت - جرقه - شعله و نور مستقیم خورشید و در محلی با تهویه مناسب نگهداری گردند.

 

فصل چهارم : ایمنی تجهیزات

ماده98.        قبل از استفاده از تجهیزات و دستگاه های آزمایشگاهی بایستی افراد در خصوص بهره برداری ایمن و بهینه آموزش لازم را از طریق مراجع ذیصلاح کسب نمایند.

ماده99.             نگهداری و سرویس دوره ای برای کلیه تجهیزات باید انجام گیرد.

ماده100.          قبل از سرویس و تعمیر باید آلودگی زدایی دقیق از کلیه دستگاه ها به عمل آید.

ماده101.          کلیه دستگاه ها باید به صورت دوره ای توسط افراد ذیصلاح کالیبره گردند.

ماده102.      کلیه تجهیزات گرمازای آزمایشگاهی باید مجهز به ترموستات - فیوزهای پشتیبان - در موارد لزوم درهای قفل شونده و همچنین عایق حرارتی مناسب باشند.

ماده103.      کلیه سیستم های حرارت زایی که در روند کاری تولید گاز می نمایند باید جهت تخلیه گازهای ایجاد شده مجهز به سیستم تهویه مناسب بوده و یا داخل هود قرار بگیرند.

ماده104.      وسایل گرمازا می بایست در فاصله مناسب از دتکتورهای حرارتی قرار گیرند و کلیه دستگاه های گرمازا باید در مکان مقاوم به حرارت و دور از تجهیزات حساس به حرارت قرارگیرند.

ماده105.         محل استقرار دستگاه اتوکلاو حتی المقدور توسط اتاقکی از سایر تجهیزات آزمایشگاه مجزا گردد.

ماده106.         قفل ،فشار سنج و دماسنج اتوکلاو باید روزانه کنترل شود واز قرار دادن مواد شیمیایی و آتش زا در آن خودداری گردد.

ماده107.         کلیه دستگاههای گرمازا باید در مکان مقاوم به حرارت و دور از تجهیزات حساس به حرارت قرار گیرند.

ماده108.         انواع سانتریفوژها و مخلوط کن ها  و لیوفیلیزرها به هنگام استفاده از مواد بیولوژیک و حلال های آلی باید زیر هود مناسب قرارگیرند.

ماده109.       هنگام به کاربردن لیوفیلیزر استفاده از اتصالات O-Ring وفیلترهای هوا برای لوله های خلاء باید کنترل گردند تا معیوب نباشند. برای تعویض لوازم شیشه ای دستگاه باید از قطعات مخصوص خلاء استفاده شود.

ماده110.          الزاما از لوله های در دار در سانتریفوژها استفاده گردد.

ماده111.          در صورت شکستن لوله ها در داخل سانتریفوژ باید قسمت های داخلی دستگاه با روش و ابزار مناسب پاکسازی گردد.

ماده112.         بدنه تانک الکتروفورز باید فاقد هرگونه شکاف و نشتی باشد.

ماده113.         بر روی دستگاه الکترفورز باید علائم هشدار دهنده ویژه ولتاژ بالا نصب گردد.

ماده114.      لوازم شیشه ای باید قبل از استفاده از نظر وجود شکستگی و ترک مورد بازرسی قرار گیرند لوازم شیشه ای شکسته یا غیر قابل استفاده باید در محفظه ای مجزا و مقاوم جمع آوری شوند.

فصل پنجم : خطرات بیولوژیک

ماده115.            محل آزمایشگاه بیولوژیک باید دور از سایر آزمایشگاه ها و فضای اداری باشد.

ماده116.            تردد افراد ذیصلاح به آزمایشگاه های بیولوژیک ممنوع می باشد.

ماده117.           از علائم هشداردهنده مناسب استفاده گردد.

ماده118.           دستگاه های ضدعفونی کننده نظیر اتوکلاو باید در نزدیکترین محل دسترسی آزمایشگاه قرار گیرند.

ماده119.        استفاده از هودهای بیولوژیک برای کنترل عملیاتی که به نحوی ذرات معلق ایجاد می نمایند ضروری بوده وباید به طور مستمر سرویس گردند.

ماده120.            جهت جلوگیری از انتشار وکنترل آلودگی در شرایط اضطراری، برنامه سیستماتیک تدوین شده ودر دسترس باشد.

ماده121.        برای جلوگیری از انتشار آلودگی درمحیط ، لوله های مکنده که در رابطه با عوامل عفونی مورد استفاده قرار می گیرند باید به فیلترهای مناسب مجهز گردند.

ماده122.           در فعالیت های بیولوژیک روپوش های آزمایشگاهی باید فقط درمحیط آزمایشگاه مورد استفاده قرار گیرند.

 

ماده123.          رفع هرگونه آلودگی بیولوژیک باید فقط توسط افراد ذیصلاح صورت گیرد.

فصل ششم : ارگونومی

ماده124.        فضای کار به لحاظ ارگونومی به نحوی طراحی شده باشند که باعث خستگی مفرط افراد در حین کار نگردد. 0

ماده125.        ایجاد سیستم اتوماسیون در آزمایشگاه برای جلوگیری از حرکات تکراری الزامی است.

ماده126.        برای جلوگیری از عوارض ارگونومیک باید مواد - امکانات - ابزار آلات و تجهیزات به نحو مناسب در دسترس باشند.

ماده127.        ابزار آلات معیوب و غیر استاندارد نباید مورد استفاده قرار گیرند.

ماده128.        صفحات نمایشگر باید هم سطح چشم بوده و از نظر درخشندگی قابل تنظیم باشند.

ماده129.         از صندلی هایی که مطابق اصول ارگونومیک طراحی شده استفاده گردد.